Solidarność od 1989 roku - od zdrady przy ,,okrągłym żłobie" wmawia wszystkim, że jest tą samą Solidarnością, co w 1980 roku.
Wielu na ich kłamstwie i hipokryzji się już poznało, zgodnie ze starotestamentową maksymą: ,,po owocach ich poznacie!" Solidarność dzisiaj zajmuje się nieustannym bełkotem o konieczności trudów i wyrzeczeń, a Balcerowicz jest niezmiennie ich wybrańcem. Było tak podczas I Balcerowicza, gdy to Solidarność wyciągnęła byłego lektora Instytutu Studiów Podstawowych Problemów Marksizmu - Leninizmu przy Komitecie Centralnym PZPR - towarzysza Leszka Balcerowicza na ministra finansów. Były komuch uczył Polski kapitalizmu. Tak chciała neosolidarność w 1989 roku wystawiając na premiera kukłę polityczną - dychwicznego Tadzia. Mazowiecki był premierem, rządził Balcerowicz. Po wyborach w 1997 roku znów Solidarność zafundowała Narodowi Balcerowicza - Szczęki II.
Znów za sprawą Solidarności mamy malejące wskaźniki gospodarcze, rosnące wskaźniki bezrobocia i narastające protesty kolejnych grup zawodowych, którym podcina się podstawy egzystencji. Znów Solidarność zaczyna starą śpiewkę, że Balcerowicz to nie Solidarność, a wielu głupich wierzy, nie kojarząc, że ktoś tego ,,trupa z szafy" wyciągnął! Znów premierem rządu jest Buzek - czyli nikt, rządzi Balcerowicz.
Nie było by możliwe złe rządzenie Polską, sprzedawanie za bezcen naszego majątku narodowego, uwłaszczanie się kolejnych elit, gdyby nie okrągłostołowa zdrada solidaruchów. O ich zdradzie wie już wielu, chociaż z bólem trzeba przyznać, że dla wielu jeszcze myślenie jest bólem. Jest ich coraz mniej, ale i tak ten margines jest jakby za duży!
WZZ ,,Sierpień 80" powstał jako związek zawodowy dlatego, że neosolidarność zdradziła. Aby jednak podeprzeć się tak modnymi ostatnio autorytetami międzynarodowymi, polecamy lekturę ,,Gazety Wyborczej" (za co przepraszamy) z dnia 7 sierpnia, na łamach której uznany w świecie socjolog francuski Alain Touraine stwierdził:
,,Nie ma ciągłości między Solidarnością lat 1980 - 1981 a ruchem, który pod tą samą nazwą doprowadził w Polsce do przełomu lat 1989-90. Tamta Solidarność była najpiękniejszym czynem wolnościowym w skali całego tego świata, jaki wyłonił się z drugiej wojny światowej. Ale należała do kategorii zrywów przegranych."
W całości zgadzamy się z prof. Touraine, również uważamy, że Solidarność z roku 1980 - 1981, stojąca na straży pracowniczych i narodowych interesów została rozjechana czołgami stanu wojennego. W miejsce tamtej, jakże pięknej solidarności powstał związkowy ,,potworek", w którym karierę robić mogli zdrajcy (osławione ,,przepraszam za Solidarność"), złodzieje (kradnący np. pieniądze z kasy związku, jak miało to miejsce w Regionie Śląsko-Dąbrowskim), jak i przefarbowane lisy, pokroju tow. Balcerowicza. W neosolidarności nie ma już miejsca dla prawdziwych związkowców, czego dowodem bezkarność posła Sobierajskiego, biorącego jednorazową odprawę w wysokości 50 tys. zł. z kopalni Szczygłowice, pomimo, iż nie przepracował w ciągu trzech ostatnich miesięcy ani godziny na dole tej kopalni.
W Solidarności są dziś tacy, którzy w interesie ministrów bądź prezesów spółek węglowych robią strajki i protesty, dzięki którym wąska oligarchia nabija sobie kieszeń, a górnikom wypowiadany jest PUZP. Mamy na przestrzeni ostatnich 20 lat doczynienia z dwoma Solidarnościami: tą prawdziwą z 1980 i 1981 roku i Solidarnością hien, rządzącą obecnie. Wiedzą to już prawie wszyscy, również niezależni intelektualiści Zachodu. Niestety wielu jeszcze uczestniczy w samooszukiwaniu się. Miejmy nadzieję, że neosolidarnościowa maska zostanie zdarta i wtedy wszyscy zobaczą twarz klauna, albo nawet zombi.
