W poniedziałek podczas kolejnej tury negocjacji w ramach legalnie wszczętego sporu zbiorowego dyrektor po raz kolejny uchylił się od podjęcia decyzji w sprawie wypłaty zaległych od roku ubiegłego podwyżek płac.

Na początku roku ubiegłego związki zawodowe zawarły porozumienie z zarzadem walcowni, na mocy którego miały być dwie podwyżki w roku. Pierwsza nastąpiła na początku 1998 roku, a druga miała być wdrożona w drugim półroczu.

Zarząd postanowił zasłonić się rzekomymi trudnościami ze zbytem produkcji i samowolnie odstąpił od realizacji uzgodnionych podwyżek. Nie tylko nie wypowiedział wcześniej zawartego porozumienia, ale także unikał negocjacji z WZZ ,,Sierpień 80" na temat realizacji drugiej transzy podwyżek. Do sprawy niezrealizowanych podwyżek doszły również kwestie związane z karygodną samowolą w Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjlanych, który prezes Dziarmagowski postanowił, wspólnie z innymi związkami zawodwymi (a przede wszystkim z Solidarnością, z którą prezes jest powiązany) ograniczyć o 50%. Kierując się filozofią ,,i tak mi nikt nie podskoczy” Solidarność z Dziarmagowskim z dnia na dzień pozbawiła Załogę 50% środków na ZFŚS.

Gra w kotka i myszkę trwała 7 miesięcy, a WZZ ,,Sierpień 80" pod koniec roku ubiegłego doporwadził do przywrócenia pełnej wysokości ZFŚS. Nie została jednak załatwiona sprawa realizacji drugiej transzy podwyżek i dlatego też od początku tego roku prowadziliśmy batalię o to, by wprowadzając podwyżki na 1999 rok wpierw wydusić z Dziarmagowskiego zaległe wypłaty z roku ubiegłego. 15 marca, podczas negocjacji doszło do kolejnej farsy, w której Dziarmagowski zaproponował mediatora, twierdząc, że nie ma ochoty dalej na ten temat prowadzić rozmów ze związkiem.

Dla KZ WZZ ,,Sierpień 80" takiego grania w kotka i myszkę było już dość. Oświadczyli, że nie wyjdą z biura prezesa do czasu, aż nie zacznie traktować sprawy poważnie. Dziarmagowski zabrał herbatę z biurka i rozpoczęła się okupacja jego gabinetu. 17 marca przysłał do swojego gabinetu ekipę tragaży, która wyniosła wszystkie jego meble, twierdząc, że Prezes zmienia sobie gabinet.

Nie pierwszy to przypadek kabaretowych zachowań Dziarmagowskiego. Wobec takiego obrotu sprawy WZZ ,,Sierpień 80" wystąpił do członków Rady Nadzorczej o podjęcie się roli, z której zrezygnował Dziarmagowski. Rada Nadzorcza kontrolowana przez solidarucha Sitarskiego, uchyla się od podjęcia rozmów i w przedsiębiorstwie zapanował pat negocjacyjny.

Protestujacy związkowcy postanowili zaostrzyć formę protestu i po południu 17 marca podjęli akcję strajku głodowego. Załoga Odlewni jest coraz bardziej wkurzona.

Akcja trwa nadal i o jej efektach będziemy informowali w następnych ,,KZ”.