Związki Zawodowe zebrane w Katowicach 23.03.1999 r. z oburzeniem przyjęły listę kopalń do całkowitej lub częściowej likwidacji stwierdzając, że faktycznym kryterium ich wyboru nie była kondycja ekonomiczna lecz dążność do uzyskania dotacji budżetowej na likwidację kopalń.

Zasadnicza większość wymienionych kopalń nie kwalifikuje się do zamknięcia ponieważ posiadają udostępnione złoża węgla i rokują uzyskiwanie dodatniej akumulacji przy zagwarantowaniu właściwego dla nich poziomu wydobycia, które jest obecnie sztucznie limitowanie na szczeblu Spółek Węglowych.

Wynik ekonomiczny górnictwa w roku ubiegłym zamiast deklarowania przez Ministerstwo Gospodarki - 600 mln zł. zamknęło się kwotą straty - 3 mld 174 mln zł. Oznacza to, że obecnie realizowany program restrukturyzacji górnictwa przynosi efekt odwrotny od deklarowanego.

Rzekomo powszechne i nieograniczone możliwości skorzystania z osłon socjalnych, wobec braków środków finansowych są dowodem na polityczny charakter dotychczasowych zapewnień o gwarancji osłon socjalnych.

Związki Zawodowe zgrupowane w tzw. "12” zdecydowanie oprotestowują Rozporządzenie Ministra Gospodarki pt. " Program likwidacji zdolności produkcyjnej górnictwa węgla kamiennego w latach 1998-2002 i dlatego też w dniu 1.04.1999 r. przeprowadzona zostanie w Katowicach pokojowa demonstracja podczas której przekazane zostanie stanowisko Związków Zawodowych nie zgadzających się na likwidację kopalń.