Dnia 1 grudnia 1998r Sąd Rejonowy w Bełchatowie Wydział Karny, wydał wyrok na kilku działaczy związkowych.

Sąd uznał ich za winnych kierowania strajkiem którego wybuch nie został poprzedzony wyczerpaniem niektórych przepisów Ustawy o Rozwiązywaniu Sporów Zbiorowych. Sąd stwierdził uchybienie Art. 20 ust. 2

Sąd odstąpił jednak od wymierzenia oskarżonym Związkowcom kary, a zarzucany im czyn uznał za znikomo szkodliwy społecznie. Pozornie żadnej sensacji! Sąd po przewodzie dowodowym wypełnił powinność i ogłosił wyrok, bo też "pies” jest gdzie indziej pogrzebany.

Otóż w Bełchatowie odbył się proces karny przeciwko działaczom związkowym, za to że uczciwie i legalnie wypełnili swoje obowiązki w obronie interesów pracowniczych. Był to pierwszy taki proces w dziejach Polski po 1945r. Szeregowi działacze związkowi zostali oskarżeni i postawieni przed Sądem, za to że wystąpili przeciwko dyrektorowi Kopalni Jerzemu W agenknechtowi, ponieważ nie można było dłużej tolerować dyktatorskich metod kierowania kopalnią. Kilkuletnie arbitralne rządy "Wagena”, jego bardzo lekceważący stosunek do ludzi, i ich praw pracowniczych, zupełny brak akceptacji związków zawodowych jako przedstawicieli załogi górniczej, to główna przyczyna strajku załogi KWB "Bełchatów” w lutym 1997r.

Właśnie w czasie najgorszym dla związku tj. strajku przywódcy NSZZ "Solidarność” odkryli swoje prawdziwe "oblicze”. Mając po swojej stronie sowicie opłacanych popleczników w osobach : Krzaklewskiego, Rybickiego, Łużniaka, Kempskiego, Janika, a w Regionie Piotrkowskim Stępińskiego, Mrozińskiego i Pólkowskiego, dyr. Jerzy Wagenknecht mógł łamać prawo i czuć się bezkarny.

Sprawa uczciwych związkowców z Bełchatowa wzbudzała spore zainteresowanie prasy, ale tylko do chwili ogłoszenia przez Sąd wyroku. Później tylko niektóre lokalne gazety napisały krótko: Sąd uznał Ich za winnych. Oczywiście jest to tylko pół prawda. Krajowe dzienniki wiedzą kto dzisiaj rządzi i kogo trzeba się bać. Wobec bojaźliwej postawy mediów, przedstawiamy uzasadnienie wyroku ogłoszonego przez Sąd.

Sąd przyznał rację oskarżonym w sprawie nie uznawania przez Dyrektora Sporów Zbiorowych. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom vice-Mańka Józefa Pólkowskiego, u którego stwierdził brak znajomości Ustawy o Związkach Zawodowych i Statutu NSZZ "Solidarność”. Ten sam Sąd stwierdził złą wolę i łamanie przepisów prawa przez byłego Dyrektora. Stwierdził także nieznajomość wśród dyrekcji kopalni pojęcia " Spór Zbiorowy”.

Sąd w swoim uzasadnieniu wyroku uznał winę Wagenknechta za doprowadzenie swoją postawą do strajku. Ponadto J. Wagenknecht w przypadku roszczeń zwrotu strat, które ewentualnie spowodowane są strajkiem, może być pociągnięty do odpowiedzialności materialnej. Natomiast działanie Zarządu Regionu NSZZ "Solidarność” określił jako niebywałą prowokacje.

Sąd zamieścił również w uzasadnieniu ocenę postępowania przygotowawczego jako całkowicie jednostronnie przeprowadzoną, "dlatego względy słuszności przemawiają za podziałem winy między stronami sporu”.

W chwili obecnej "Duce i jego żigolak”, i wielu członków Komisji Krajowej Solidarności piastują w imieniu związkowców dygnitarskie stanowiska we władzach państwa.

Charakteryzuje ich wszystkich styl dyrektora Wagena: Prawo to ja.

P.S. O dalszych losach sprawy będziemy informować.