(...) Z wielkim niepokojem odbieramy sygnały, jakie do nas docierają w związku z działaniami rządu RP dotyczącymi restrukturyzacji polskiego hutnictwa. Jeśli proces integracji Polski z Unią Europejską w tej dziedzinie ma polegać na drastycznym ograniczeniu mocy produkcyjnych polskiego hutnictwa i zwolnieniu 40 tysięcy pracowników hut oraz podobnej liczby pracowników zaplecza hutniczego, to jesteśmy przeciwni takiej polityce rządu. Jesteśmy zwłaszcza oburzeni działaniami rządu - publicznie wyrażanymi przez Ministra Skarbu Państwa Emila Wąsacza - sprzedania koncernom Unijnym większości polskich hurt, w tym tych, które mają znaczenie dla obronności kraju. Pozbawi to państwo polskie możliwości prowadzenia jakiejkolwiek polityki przemysłowej i handlowej w tej branży i wydatnie osłabi bezpieczeństwo ekonomiczne i obronne Polski.

Za przejaw arogancji i lekceważenia postulatów niezależnych sił społecznych uważamy nie uwzględnienie przez rząd naszych propozycji, które zawarliśmy we wspólnym stanowisku z dnia 6 czerwca br., dotyczących kierunków przekształceń i sytuacji w polskim hutnictwie żelaza i stali, które przekazaliśmy najwyższym władzom w państwie.

Potwierdzeniem tego jest konsekwentnie prowadzona polityka rozdrobnienia całej branży oraz poszczególnych hut za pomocą mnożenia spółek, prowadzona w sytuacji kiedy w krajach Unii Europejskiej i na całym świecie następuje konsolidacja hutnictwa w formie fuzji. Jednocześnie systematycznie ograniczane są moce produkcyjne polskich hut, co przy wysokich kosztach stałych typowych d1a tej branży, powoduje obniżenie jej konkurencyjności i rentowności poszczególnych hut. Rząd nie tworzy warunków do modernizacji polskiego hutnictwa poprzez odpowiednią politykę kredytową, w tym przez racjonalne wykorzystanie rezerw dewizowych. W dodatku postępuje otwarcie polskiego rynku wyrobów stalowych na wzrastający import z różnych kierunków, także o charakterze dumpingowym.

Konsekwencją tych wszystkich posunięć będzie już w nieodległej perspektywie przejęcie za niewielką cenę polskich hut i ich rynków przez zachodnich konkurentów.

Aby skłonić załogi do przyzwolenia na tak niekorzystne działania restrukturyzacyjne, rząd składa różne obietnice osłon i pakietów socjalnych. Nie są one dla nas wiarygodne jeśli uwzględnimy fakt, że przygotowywane są również drastyczne redukcje zatrudnienia w górnictwie, PKP i polskim przemyśle obronnym. Dlatego domagamy się odpowiedzi na następujące pytania:

l. Który z rządów RP i kiedy zawarł poufne zobowiązania wobec Unii Europejskiej dotyczące znacznego ograniczenia mocy produkcyjnych wielu branż polskiego przemysłu, a w szczególności polskiego hutnictwa ?

2. Czyim interesem kieruje się Polski Rząd, zamierzając sprzedać większość polskich hut koncernom zagranicznym ?

3. Jakie nowe miejsca pracy powstaną w zamian za zlikwidowane w hutnictwie?

4. Co rząd zamierza zrobić z firmami, które do tej pory wykonywały specjalistyczne usługi dla hutnictwa; co stanie się z ich załogami ?

5. Czego ma dotyczyć zapisana w projekcie ustawy budżetowej na rok 1999 - w części 13 budżetu państwa - kwota 40 mln zł będąca dotacją dla hutnictwa.

6. Jaki jest import wyrobów stalowych do Polski z krajów Unii Europejskiej i spoza UE?

7. I1e Polska eksportuje wyrobów stalowych do UE, a ile do krajów spoza UE ?

8. Czy rząd zamierza kontynuować obecną niekorzystną dla polskich producentów politykę celną ?

Ostrzegamy, że ignorując dialog społeczny w kluczowych sprawach polskiego hutnictwa, rząd musi liczyć się z ostrą formą protestów - w przypadku realizacji polityki nie respektującej polskiej racji stanu i żywotnych interesów rodzimego hutnictwa.

Pod stanowiskiem podpisali się między innymi:

Koordynator Polskiego Lobby Przemysłowego: Dr Paweł Soroka; V-ce Przewodniczący Krajowej Sekcji Hutnictwa Z.Z. "Kontra” : Stanisław Kalisz; Przewodniczący Międzyzakładowej Komisji WZZ ,,Sierpień 80" HK S.A. : Janusz Kucharz