Zakłady Przemysłu Tytoniowego "Radom" do 22 grudnia 1995 roku były Jednoosobową Spółką (polskiego) Skarbu Państwa. Po tej dacie - mimo poważnych wątpliwości i sporów w Parlamencie -zostały sprzedane Fran-cuskiemu koncernowi "Seita" - monopoliście na tamtejszym rynku.

Załogę przejęto tak samo jak zakład i zyski - na zasadzie przedmiotu. W umowie o sprzedaży zawarto zobowiązania "Seity" do inwestycji, z których się nie wywiązała. Zawarto również Pakiet Socjalny, który gwarantował zatrudnienie dla Załogi na dwa lata i zarobki na tym samym poziomie.

Odchudzanie

Z Załogi liczącej 1700 osób obecnie przy produkcji zatrudnionych jest jedynie 538 osób, wykonujących ciągle tę samą pracę. Najgorsze dla pracowników były ciągłe naciski, aby "dobrowolnie" odejść. Zastraszanie, kłamstwa i inne "zachęty" były na porządku dziennym. Zadanie zmniejszania stanu zatrudnienia w "Radomiu" zostało powierzone pseudozwiązkowcom z "S" i OPZZ. Dostali oni miejsca w Radzie Nadzorczej, stanowiska w dyrekcji, a dla tych, którzy są oddelegowani do pracy związkowej uposażenia są dwukrotnie wyższe, niż obowiązujące w Zakładzie. Aby "zachęcić" ludzi do zwolnienia się z zakładu, sprowadzono do zakładu odpowiednio "przeszkoloną" pracownicę Okręgowego Urzędu Pracy. Poinformowała ona przyszłych bezrobotnych o "dobrodziejstwach" pozostawania na zasiłku.

Troska

Najbardziej jednak zainteresowani zwolnieniami byli pseudozwiązkowcy z pozostałych związków, które równocześnie prowadzą biznes pozyskiwania ubezpieczeń dla AMPLICO-LIVE. Tylko WZZ "Sierpień 80" interweniował na przykład wtedy, gdy kazano pracownikom pracować w hali pomalowanej toksycznymi środkami chemicznymi, bez jej przewietrzenia. Takich sytuacji było więcej.

Bulimia

Po zakończeniu się okresu trwania Paktu Socjalnego roz-poczęło się jeszcze bardziej "niewolnicze" traktowanie Załogi. Natychmiast postano-wiono zwolnić jeszcze ponad 70 osób, (spośród około 500, którzy jeszcze zostali przy pro-dukcji). Zarząd miał wsparcie pozostałych związków.

Spór

Związek nasz rozpoczął jako jedyny spór zbiorowy, żądając zaprzestania zwol-nień i podwyżki płac od l stycznia 1998 r. Francuzi wy-straszyli się i zgodzili się nie zwalniać nikogo do połowy 1999 roku i podnieść płace ze skutkiem od l stycznia 1998.

Spór zbiorowy został wy-grany. Doszło do zawarcia po-rozumienia płacowego, w któ-rym m.in. Zarząd: udziela gwarancji zatrudnienia wszystkim pracownikom Spół-ki zatrudnionym w Radomiu do 30.06.99r. co oznacza, że w wymienionym okresie nie do-kona wypowiedzeń umów o pracę z przyczyn ekonomicz-nych lub organizacyjnych zakładu pracy, oraz w związku z postulatem WZZ "Sierpień 80" dokonania podwyżek plac od dnia 01.01.98 strony uzgodniły, ze: a) wszystkim pracownikom zatrudnionym w Radomiu i Jędrzejowie zo-stanie wypłacona rekompen-sata pieniężna w terminie naj-później do dnia 03.04.98 r.