Pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie.
O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy. Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 3 miesiące i nie mniej niż za 1 miesiąc.
Członek WZZ "Sierpień 80", reprezentowany przez pracownika Biura Prawnego Komisji Krajowej WZZ "Sierpień 80", wniósł do Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Tychach pozew o przywrócenie do pracy w związku z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia w dniu 22 marca 2004 r.
Pracodawca jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy wskazał niezdolność do pracy wskutek choroby trwającej dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku, tj. art. 53 par. 1 K.p. Pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim od 15 września 2003 r. do 12 marca 2004 r.
Zgodnie z rozkładem czasu pracy pracownik miał stawić się do pracy w dniu 13 marca 2004 r. - w sobotę, jednakże ze względu na brak zaświadczenia o zdolności do pracy w tym dniu stawił się do pracy dnia 15 marca 2004 r.
Bezpośredni przełożony odmówił wówczas dopuszczenia do pracy ww. pracownika, informując jednocześnie, że niej jest już pracownikiem zakładu pracy. W dniu 16 marca 2004 r. pracownik uzyskał od lekarza zakładowego zaświadczenie o ograniczonej zdolności do pracy.
Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2005 r. Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Tychach przywrócił pracownika do pracy, zasądzając jednocześnie na jego rzecz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy w wysokości 4.571,56 zł. W uzasadnieniu wyroku Sąd przyjął, iż dla rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 53 par. 1 kodeksu pracy konieczne są przesłanki w postaci upływu okresu przebywania na zwolnieniu lekarskim oraz braku zdolności pracownika do pracy po upływie okresu zasiłkowego.
Zgodnie z art. 61 kodeksu cywilnego, oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią, natomiast odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem. Pracownik otrzymał pismo o rozwiązaniu umowy o pracę w dniu 22 marca 2004 r., wobec czego należy stwierdzić, iż dopiero w tym dniu pracodawca złożył oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy o pracę.
W tym dniu pracownik posiadał już ograniczoną zdolność do pracy. Po zakończeniu okresu pobierania zasiłku chorobowego pracownik zgłosił się do pracy i wykazał gotowość do jej wykonywania.
Tym samym Sąd uznał, że w dacie składania przez pracodawcę oświadczenia woli o rozwiązaniu z pracownikiem umowy o pracę nie istniały przesłanki do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybie art. 53 par. 1 K.p., wobec czego zasadnym było żądanie pracownika o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach.
Jednocześnie, w oparciu o art. 57 K.p., Sąd zasądził na rzecz pracownika wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu za okres 3 miesięcy.
