Rozkręca się skandal wokół prywatyzacji PZU. Po kilku latach od tej prywatyzacji okazało się, że maczali w niej palce solidarnościowi notable, w tym sam Marian Krzaklewski.

Niespodziewanie cicho jest o innym bohaterze tej afery: byłym ministrze skarbu państwa z AWS " Emilu Wąsaczu.

Emil Wąsacz jako minister skarbu odpowiadał za prywatyzację PZU. W rozmowach nad sprzedażą tej największej w Polsce firmy ubezpieczeniowej holenderskiej mało znanej firmie Eureko uczestniczyły osoby nieupoważnione, które nie powinny w prywatyzacji uczestniczyć. W rozmowach z Eureko uczestniczył m.in. ówczesny szef Solidarności Marian Krzaklewski, który nie miał żadnych kompetencji do mieszania się w sprzedaż PZU " był tylko zwykłym posłem. Jednak Wąsacz z ekipą AWS tak prywatyzowali PZU i inne firmy, żeby coś na boku dla siebie wynieść. Trochę późno, ale machloje przy prywatyzacji PZU wyszły na jaw. Sprawa dopiero się rozkręca i z pewnością usłyszymy o jeszcze niejedną rewelację związaną z tą sprawą. Afera Rywina przy prywatyzacji PZU to zabawa dla grzecznych dzieci.

Emil Wąsacz, fachowiec od prywatyzacji, ma bogatą karierę jeśli chodzi o niejasne interesy.

Zaczynał jako działacz Solidarności w Hucie Katowice, potem dzięki jej poparciu został prezesem huty. Z huty wyleciał z hukiem i błąkał się tu i tam: był m.in. doradcą ds. hutnictwa Banku Śląskiego i Stalexportu (firmy handlującej wyrobami hutniczymi), prezesem Huty Szczecin oraz prezesem IV Narodowego Funduszu Inwestycyjnego, członkiem Rady Nadzorczej w IV NFI i pracownikiem firmy zarządzającej IV NFI.

W czasie prezesowania w Hucie Szczecin Wąsacz ściągnął do pracy w Szczecinie swoją żonę, Urszulę. Została zatrudniona jako radca prawny w działającej przy Hucie Szczecin spółdzielni mieszkaniowej ,,Dom nad Odrą". Kilku osobom związanym z tą spółdzielnią Huta Szczecin sprzedała prawie 2,5 hektara gruntów budowlanych. Wśród tych, którzy kupili tę ziemię byli m.in. prezes spółdzielni mieszkaniowej i radca spółdzielni Urszula Wąsacz. Prezes Huty Szczecin Emil Wąsacz sprzedał radcy prawnemu Urszuli Wąsacz atrakcyjny kawałek ziemi.

Będąc pracownikiem firmy zarządzającej IV NFI Emil Wąsacz przekazał austriackiemu bankowi Raiffeisen emisję obligacji, umożliwiającą temu bankowi przejęcie kontroli nad Funduszem. Bank Raiffeisen posiadał pakiet akcji firmy Raiffeisen - Atkins zarządzającej IV NFI, będącej jednocześnie pracodawcą Wąsacza. Ponieważ Bank Raiffeisen był właścicielem firmy zarządzającej IV NFI, do której należał Emil Wąsacz, decyzje były oczywiste. To co Emil Wąsacz - prezes, przygotował pracując w IV NFI - Emil Wąsacz - minister, zatwierdził w pierwszych dniach urzędowania.

Już po objęciu fotela ministra skarbu Wąsacz wsławił się m.in. prywatyzacją Domów Towarowych Centrum. Prywatyzacja ta była na tyle sprawna, że musiała zająć się nim Najwyższa Izba Kontroli. Z jej ustaleń wynika, że także ta prywatyzacja to był jeden wielki przekręt. W skład DTC wchodziło 55 różnych jednostek, jednakże przy wycenie wzięto pod uwagę wartość jedynie 7 z nich. Zdaniem NIK DTC sprzedano o blisko połowę taniej niż wynosiła ich rzeczywista wartość, przy prywatyzacji doszło do rażących uchybień przy wycenie majątku i sposobie prywatyzacji. Za to odpowiada właśnie Emil Wąsacz, który był ministrem skarbu.

Emil Wąsacz z powodzeniem prywatyzował także Telekomunikację Polską, którą przejęli dwaj wspólnicy: francuski koncern France Telecom i niejaki Jan Kulczyk, znany ostatnio z afery wokół Orlenu. France Telecom jest tak wielką i bogatą firmą, że mogłaby sobie kupić nawet kilka takich firm jak Telekomunikacja Polska. Pieniądze Kulczyka wcale nie były jej potrzebne. Kulczyk był potrzebny jedynie do pogadania z kim trzeba i takiego załatwienia prywatyzacji, żeby Francuzi byli zadowoleni i sprzedającemu też kapnęło. Gdyby sprzedaż TP odbywała się na jasnych i przejrzystych zasadach to Kulczyk nie byłby potrzebny. Widocznie Wąsacz i ekipa z AWS miała swoje powody, żeby prywatyzacja TP była mętna.

Kulczyk z Wąsaczem wspólne interesy robili także przy prywatyzacji PKN Orlen. Obecnie wałkowana afera Orlenu ma swój początek w czasach rządu AWS, wtedy kiedy Emil Wąsacz był ministrem skarbu.

Od kilku lat Emil zajmuje się prezesowaniem w Stalexporcie. Nad jego głową zebrały się znowu czarne chmury, trzeba mieć nadzieję że tym razem wszystkie niejasności związane z prywatyzacjami dokonywanymi przez Emila Wąsacza zostaną wyjaśnione.

W efekcie tego Wąsacz może zmienić pracodawcę: zamiast w Stalexporcie będzie pracował w jakimś zakładzie karnym pod opieką strażników.