Ustawa z 28 grudnia 1989 r., o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw, popularnie zwaną "o zwolnieniach grupowych" z dniem 1 stycznia 2004 r. została zastąpiona nową, dostosowaną do bieżących potrzeb ustawą. Choć "stara" ustawa o zwolnieniach grupowych nie stanowi podstawy dochodzenia nowych roszczeń, nie oznacza to, iż odeszła całkowicie w niebyt prawny. Jest ona w dalszym ciągu stosowana przez sądy w sprawach, które rozpoczęły się pod rządami starej ustawy.
Niemniej pod rządami zarówno starej ustawy, jak i tej nowej, pracodawca zobowiązany jest wypłacić pracownikowi zwalnianemu w jej trybie odprawę, która zależnie od stażu pracy u danego pracodawcy wynosi od jedno do trzymiesięcznego wynagrodzenia za pracę. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby w układach zbiorowych pracy lub innych porozumieniach zawrzeć warunki korzystniejsze dla pracowników niż postanowienia ustawy.
Odprawa ta stanowi "sól w oku" pracodawców, którzy często stosują różne nierzetelne sztuczki aby uniknąć obowiązku wypłacania odprawy. W podobnej sytuacji znalazła się jedna z członkiń WZZ "Sierpień 80". Pracodawca rozwiązał z nią umowę o pracę, wskazując jako podstawę tego aktu takie przyczyny, które nie powodowały obowiązku zapłaty odprawy tj. konieczność zatrudnienia na stanowisku członkini WZZ "Sierpień 80" osoby o szerszych kwalifikacjach i dużej dyspozycyjności. Bezpośrednią przyczyną złożenia powódce wypowiedzenia umowy o pracę miała być zmiana sposobu obsługi klienta.
Nie zgadzając się z powyższym, zwolniona, za pośrednictwem Biura Prawnego Komisji Krajowej Wolnego Związku Zawodowego "Sierpień 80" wytoczyła powództwo do Sądu Pracy w Katowicach domagając się zapłaty odprawy pieniężnej. Wysokość roszczenia określono zgodnie z przepisami ustawy w wysokości 2 miesięcznego wynagrodzenia za pracę, gdyż powódka zatrudniona była u pracodawcy od 6 lat, odprawa zaś we wspomnianym wyżej wymiarze przysługuje osobom zatrudnionym u danego pracodawcy od 2 do 8 lat.
W trakcie procesu Pracownik Biura Prawnego Komisji Krajowej WZZ "Sierpień 80" podnosił, iż rzeczywista przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę leżała po stronie pracodawcy, powódka zaś została zwolniona z przyczyn ekonomicznych. Sąd nie dał wiary pełnomocnikowi pracodawcy, który bronił tezy przeciwnej . Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach prawomocnym wyrokiem wskazał, iż zgodnie z ustawą o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw, przesłankami uzyskania prawa do odprawy pieniężnej są: nastąpienie zmniejszenia stanu zatrudnienia oraz, że musi ono pozostawać w związku ze zmianami organizacyjnymi, ekonomicznymi lub technologicznymi. Sąd Rejonowy w Katowicach orzekł o zasadności roszczenia powódki, a tym samym zasądził na jej rzecz kwotę 2500 tytułem odprawy pieniężnej, co pozostawało w zgodzie z żądaniem pozwu oraz nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
Wyrok ten, choć zapadł w sprawie jednostkowej miał duży wpływ na dalsze stosowanie przez pracodawców tego rodzaju nagannych metod unikania zobowiązań wobec pracowników.
