Niektóre związki zawodowe, działające w krajach Unii Europejskiej, prowadzą kampanię, wymierzoną w pracowników i firmy z Europy Środkowej, twierdząc, że nasza tam obecność doprowadzi ich lokalne rynki pracy do destabilizacji.
Prym wiedzie w tej propagandzie centrala związkowa z Belgii FGTB, która w ulotkach licznie kolportowanych na terenie krajów Beneluxu, wzywa do nie zatrudniania firm z Polski (i innych krajów ze świeżo wstępujących krajów), a w szczególności do nie zatrudniania polskich pracowników.
Twierdzą oni, że ich obecność na terenie Unii Europejskiej, a w szczególności na terenie takich krajów jak Belgia, Holandia, Luxemburg, doprowadzi do obniżenia jakości pracy, wysokości wynagrodzeń pracowniczych, pogorszenia standardów BHP i socjalnych. Głównym argumentem, który podnoszą jest oczywiści koszt pracy i fakt, że w Polsce, Kraju o przeszło 3 milionowym bezrobociu wszyscy mogą w przyszłości poszukiwać zatrudnienia w krajach Unii, godząc się na znacznie niższe wynagrodzenia i niskie standardy socjalne.
Oczywiście trudno odrzucić takie obawy w całości. Trzeba jednak zaznaczyć, że w krajach europejskich tylko Anglia z Irlandią zgodziły się na prawie swobodny napływ polskiej siły roboczej. Kontynentalna Europa zachowuje się oczywiście z najwyższą rezerwą. Polskie firmy i pracownicy mogą poszukiwać tam zatrudnienia na dotychczasowych, rygorystycznych warunkach. Rząd polski, w trakcie negocjacji akcesji z Unią Europejską, zgodził się na szereg obostrzeń, klauzul ochronnych i wydłużonych okresów, które w praktyce sprawiają, że Polacy jeszcze przez wiele lat, nie będą mogli korzystać z europejskich norm swobodnego przepływu ludzi poszukujących pracy.
Z drugiej strony brak w Parlamencie Europejskim wyraźnego propolskiego lobby, które działało by na rzecz naszych interesów. Jeszcze gorzej wygląda sytuacja, gdyby się okazało, że do Parlamentu Europejskiego poszli by z Polski sami liberałowie. Mogło by to oznaczać pełne przyzwolenie ze strony wszystkich 54 polskich parlamentarzystów w Unii Europejskiej dla realizowania polityki szkodliwej dla polskiej gospodarki i naszego rynku pracy, skutkiem czego będzie utrzymywanie się wysokiego bezrobocia.
W naszym polskim i pracowniczym interesie leży, ażeby wyrównywać poziom płac w całej Europie. Chodzi nie tylko o to, ażeby polski pracownik zarabiał lepiej, ale chodzi także o wyrównanie przepaści cywilizacyjnej, jaka jest pomiędzy gorzej rozwiniętą Polską a czołówką gospodarczą Europy. Płace nakręcają także koniunkturę gospodarczą, zwiększając siłę nabywczą społeczeństwa. Wyrównany poziom płac we wszystkich krajach europejskich leży także w interesie środowisk pracowniczych w Unii Europejskiej, ponieważ nie będziemy mieli doczynienia ze zjawiskiem wyrywania sobie pracy z rąk. Nie będzie niezdrowej rywalizacji pomiędzy pracownikami różnych krajów, o to, by pracować za jak najmniejsze pieniądze.
W interesie pracodawców, wielkich koncernów i liberałów leży wywołanie zjawiska wyścigu szczurów. To oni chcą, aby pracownicy zapomniawszy o swojej godności, walczyli o przysłowiową miskę strawy. By godzili się na pracę w nieludzkich warunkach, dając się skłucić i podzielić.
Przedstawiciele Wolnego Związku Zawodowego ,,Sierpień 80" idący do Parlamentu Europejskiego z list Polskiej Partii Pracy - lista nr 2 - będą dążyć do wyrównania polskich standardów płacy i pracy z europejskimi. Każdy członek WZZ ,,Sierpień 80" sam powinien rozstrzygnąć, czy bliższa koszula ciału, czy lepiej stawiać na liberałów, otwartych propagatorów antypracowniczych i antyzwiązkowych haseł. To w rękach członków WZZ ,,Sierpień 80" leży, czy będziemy mieli takich reprezentantów w Brukseli, którzy w Polsce zlikwidowali tysiące miejsc pracy, obniżyli poziom życia całego społeczeństwa, ograniczali prawa pracownicze i związkowe, czy też wśród 54 reprezentantów naszego narodu znajdą się ludzie od wielu lat konsekwentnie walczący o prawa pracownicze, o polskie zakłady pracy, o istnienie miejsc pracy i godziwe wynagrodzenia dla ludzi.
