Pracownikowi, któremu wypowiedziano umowę o pracę zawartą na czas nieokreślony w sposób naruszający przepisy prawa obowiązujące w tym zakresie, przysługuje roszczenie o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne (jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - o przywrócenie do pracy) albo o odszkodowanie.

Pracownicy, którzy z różnych względów nie chcą wracać do pracy u dotychczasowego pracodawcy lub znaleźli zatrudnienie u nowego pracodawcy, często nie zdają sobie sprawy z tego, iż w zamian za przywrócenie do pracy, sąd stosownie do żądania pracownika może zasądzić odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.

Członkinie WZZ "Sierpień 80" przy SP ZOZ Szpitalu im. dr A. Mielęckiego w Chorzowie, reprezentowane przez pracownika Biura Prawnego WZZ "Sierpień 80", wniosły do Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Chorzowie pozwy o przywrócenie do pracy w związku z wypowiedzeniami wręczonymi przez pracodawcę w miesiącu styczniu 2003 r. Jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy pracodawca wskazał przyczyny ekonomiczne, wiążące się z koniecznością zmniejszenia stanu zatrudnienia. W uzasadnieniu pozwów powódki wskazały, iż przyczyna rozwiązania stosunku pracy nie jest dostateczna, a dobór pracowników przewidzianych do zwolnienia został dokonany wbrew ustalonym kryteriom. Ww. wskazały, iż w szpitalu w Chorzowie jest zatrudniona grupa około 180 pracowników, z którymi zawarto umowy na czas określony. Ponadto u pozwanego wykonują pracę osoby, które są zatrudnione w niepełnym wymiarze czasu pracy, jak również osoby uprawnione do skorzystania ze świadczeń emerytalno - rentowych.

Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2003 r. Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Chorzowie zasądził na rzecz powódek odszkodowania w wysokości odpowiadającej 3 - miesięcznemu wynagrodzeniu wraz z ustawowymi odsetkami. Sąd Rejonowy wskazał, iż wytypowanie powódek do zwolnienia przy uwzględnieniu kryteriów przyjętych przez pracodawcę budzi poważne zastrzeżenia i nastąpiło wbrew wskazanym kryteriom doboru pracowników.

Pracodawca wniósł apelację od ww. wyroku powołując się na błędne zastosowanie przez Sąd przepisów prawa materialnego oraz niewłaściwą ocenę stanu faktycznego. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2004 r. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach oddalił apelację pracodawcy i utrzymał w mocy dotychczasowy wyrok. Sąd Okręgowy podzielił argumentację Sądu Rejonowego przyjmując, iż pracodawca dokonując wypowiedzeń umów o pracę naruszył kryteria, w oparciu o które typowano pracowników przewidzianych do zwolnienia. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy uznał, iż wytypowanie powódek do zwolnienia należy uznać za nieuzasadnione i tym samym za nieuzasadnione należy uznać dokonane względem nich wypowiedzenia. Sąd zaznaczył ponadto, iż różnice pomiędzy powódkami a pozostawionymi w zatrudnieniu pracownikami w zakresie przyjętych kryteriów są zbyt duże na korzyść powódek, by uznać je za nie dające podstawy do kwestionowania w ramach art. 45 k.p. W świetle powyższych argumentów Sąd uznał roszczenia powódek za uzasadnione i na mocy art. 45 k.p. w związku z art. 471 k.p. zasądził na ich rzecz odszkodowanie we wskazanej wyżej wysokości.

Wyrok jest prawomocny a członkinie WZZ "Sierpień 80" otrzymały zasądzone odszkodowania.