Pracownik w związku z wypadkiem w drodze z lub do pracy ma wypłacane świadczenia chorobowe, które zgodnie z art 11 ust 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, wynoszą 100% podstawy wymiaru zasiłku.

Jednakże spora część z uprawnionych wskutek decyzji odmownej ZUS musi dochodzić swoich praw na drodze sądowej.

Odwołaniem wniesionym za naszym pośrednictwem, Krzysztof Kulik - pracownik KWK "Wujek", członek WZZ "Sierpień 80" reprezentowany przez pracownika Biura Prawnego Komisji Krajowej WZZ "Sierpień 80", wniósł o uchylenie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Chorzowie z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie nakazu zwrotu zasiłku chorobowego za okres od 17.10.2002 r. do 31.10.2002 r. z tytułu braku przesłanek do uznania wypadku w drodze do pracy.

W dniach 25.09.2002 r. ubezpieczony Krzysztof Kulik uległ wypadkowi w drodze do pracy. Sądził, że po sporządzeniu protokołu powypadkowego, w którym stwierdzono, że zdarzenie było wypadkiem w drodze do pracy i nie będzie żadnych komplikacji. Organ rentowy wydał początkowo prawidłową decyzję w kwestii przyznania ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego w wysokości 100% podstawy wymiaru tym samym przyjmując, iż zdarzenie z dnia 25.09.2002 r. jest wypadkiem w drodze do pracy. Ta prawidłowa decyzja została zmieniona zaskarżoną decyzją o odmowie przyznania prawa do zasiłku chorobowego w wysokości 100% podstawy wymiaru i o zwrocie różnicy w wysokości 20% zasiłku chorobowego za okres od dnia 17.10.2002 r. do dnia 31.10.2002 r. Za wypadek w drodze do pracy uważa się, gdy wypadek nastąpił w drodze do pracy, jeżeli droga do pracy była drogą najkrótszą i nie została przerwana, chyba że przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby. Za wypadek w drodze do pracy uważa się również wypadek, który nastąpił w drodze do pracy wówczas, gdy droga, nie będąc drogą najkrótszą, była dla pracownika ze względów komunikacyjnych najdogodniejsza.

Mając powyższe na względzie ubezpieczony wniósł odwołanie w w/w zakresie, a w uzasadnieniu wskazał, iż służby KWK "Wujek", sporządziły protokół wypadku w drodze do pracy, a okoliczności sprawy, w szczególności zeznania świadka nie budzą zastrzeżeń, dlatego też bezpodstawne było uzasadnienie decyzji Organu ZUS nakazujące zwrotu wypłaconej różnicy między należnym zasiłkiem chorobowym z tytułu wypadku w drodze do pracy, a zwykłym zasiłkiem chorobowych. W toku postępowania dowodowego, ujawniony w protokole powypadkowych świadek zdarzenia, potwierdził wersję przedstawioną służbom KWK "Wujek".

Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych ustalił, że ubezpieczony uległ w dniu 25.09.2002 r. wypadkowi, który spełnia ustawową definicję wypadku w drodze do pracy, opierając swoje orzeczenie na zeznaniach świadka i ubezpieczonego oraz piśmie Górniczego Zespołu Lecznictwa Ambulatoryjnego.

W/w sprawa to jedna z wielu przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, który bardzo często wydaje decyzje nakazujące zwrot pobranego zasiłku chorobowego wraz z odsetkami z tytułu wypadków w drodze do pracy za lata 2002 i 2003, powołując się, iż zgromadzone dokumenty powypadkowe nie potwierdzają, aby konkretne zdarzenie miało miejsce w dniu oraz okolicznościach podanych w karcie wypadkowej sporządzonej przez zakład pracy. Jedynym sposobem zakwestionowania takiej decyzji jest wniesienie odwołania za pośrednictwem oddziału ZUS do Sądu Rejonowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji ZUS ubezpieczonemu.

Informujemy, iż za pośrednictwem Biura Prawnego Komisji Krajowej WZZ "Sierpień 80" w Katowicach lub Komisji Zakładowych udzielamy w tym zakresie pomocy prawnej w podobnych sprawach.