Członek związku na KWK "Knurów", reprezentowany przez pracownika Biura Prawnego Komisji Krajowej WZZ "Sierpień 80", po okresie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, po bezskutecznym wniosku o przywrócenie do pracy, w trybie art 53 par. 5 K.p. wniósł pozew do Sądu Rejonowego Wydział VI Pracy w Gliwicach przeciwko pracodawcy, o ponowne nawiązanie stosunku pracy, w następstwie czego Sąd orzekł o ponownym jego zatrudnieniu i od kilku dni już pracuje.

Mimo, że z w/w pracownikiem rozwiązano stosunek pracy w grudniu 2002 r. z powodu wyczerpania zasiłku chorobowego w związku z wypadkiem przy pracy, w trakcie pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, w lutym 2003 r. powód złożył wniosek o ponowne zatrudnienie na kopalni. Ze względu na zmiany organizacyjne - powstanie Kompanii Węglowej S.A. nowy pracodawca wydał przepisy wewnętrzne, które regulowały tryb przyjmowania pracowników po urlopach bezpłatnych, wychowawczych, po odbyciu służby wojskowej i w innych przypadkach określonych kodeksem pracy.

Po myśli art 53 par. 5 K.p. pracodawca powinien w w miarę możliwości ponownie zatrudnić pracownika, w okresie 6 miesięcy od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, z uwagi na wyczerpanie okresu zasiłkowego, zgłosi swój powrót do pracy niezwłocznie po ustaniu tych przyczyn. Zgodnie z art 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz. 636 z późn. zm.) świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy, przysługuje ono przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłuższy jednak niż przez 12 miesięcy. W art 20 ww. ustawy art 53 par. 5 K.p. stosuje się odpowiednio do pracownika pobierającego świadczenie rehabilitacyjne, jeżeli zgłosi on swój powrót do pracodawcy niezwłocznie po wyczerpaniu tego świadczenia, choćby nastąpiło to po upływie 6 miesięcy od rozwiązania stosunku pracy. Na podstawie tych przepisów powód, po spełnieniu określonych w nim przesłanek, mógł ubiegać się o ponowne zatrudnienie u pozwanej, z tego względu, iż nie zostało wykazane, że spółka była objęta restrukturyzacją na podstawie ustawy z dnia 30 października 2002 r. o pomocy publicznej dla przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy (Dz.U. Nr 213, poz. 1800). W ocenie Sądu, gdyby pozwana była objęta restrukturyzacją określoną przywołaną wyżej ustawą zamieściłaby treść przepisu art 38 w informacji skierowanej do dyrektorów kopalń zamiast tej przekazanej pismem z dnia 25.02.2003 r.

Sąd Rejonowy dokonując oceny materiału dowodowego, w tym wytycznych Kompanii Węglowej S.A. z dnia 28.03.2003 r. uznał, że ponowne zatrudnienie w oparciu o art 53 par. 5 K.p. nie jest uzależnione od zgody pracodawcy, a zostanie stwierdzone, że ma on możliwości zatrudnienia pracownika, więc gdy dobrowolnie nie spełni tego obowiązku, pracownik ma prawo wystąpić z powództwem o nawiązanie stosunku pracy.

Mając powyższe na względzie Sąd Pracy orzekł o ponownym zatrudnieniu powoda w KWK "Knurów". Po nawiązaniu stosunku pracy powód niezwłocznie podjął pracę u pozwanego i pracuje nadal.