Zgodnie z wymogami ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców, przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w danym roku ustalają, w drodze porozumienia strony uprawnione do zawarcia zakładowego układu zbiorowego pracy.
W Kopalni Piasku "Maczki - Bór" Sp. z o.o. wysokość podwyżek wynagrodzenia od dnia 1 kwietnia 2001 r. ustalona była Uchwałą Zarządu nr 1/5/2001. W uchwale tej znajdował się zapis, zgodnie z którym każdy zatrudniony miał otrzymać podwyżkę wynagrodzenia w kwocie 40 zł, natomiast pozostała część podwyżki, tj. 80 zł, została uzależniona od uznania bezpośrednich przełożonych.
W uchwale Zarządu brak było przesłanek negatywnych, określających grupy pracowników, które nie zostały objęte wprowadzonymi podwyżkami płac. Ponadto uchwała ta nie zawierała załączników, przez co należało przyjąć, że w sposób definitywny określała ona warunki uzyskania podwyżki wynagrodzenia. Była też normatywną podstawą do powstania po stronie pracowników roszczenia o zapłatę podwyżki.
Uchwała weszła w życie z dniem 1 maja 2001 r., a w dniu 10 maja tego roku świadczenie to zostało wypłacone, ale tylko niektórym spośród pracowników Kopalni Piasku "Maczki - Bór" Sp. z o.o. Jednym z pominiętych przy podwyżce był członek WZZ "Sierpień 80", któremu przedmiotowa podwyżka nie została wypłacona w okresie 3 miesięcy wypowiedzenia umowy o pracę.
Odmawiając wypłaty podwyżki temu pracownikowi pracodawca powołał się na treść notatki służbowej, zgodnie z którą pracownikom w okresie wypowiedzenia, ta podwyżka nie przysługuje.
W związku z powyższym pracownik złożył do Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Sosnowcu, za pośrednictwem Biura Prawnego Komisji Krajowej WZZ "Sierpień 80", pozew o zapłatę należnej podwyżki.
Po rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Sosnowcu uznał rację członka WZZ "Sierpień 80" bezzasadnie pozbawionego podwyżki i zasądził na jego rzecz z tego tytułu kwoty po 90 zł za miesiące maj, czerwiec, lipiec wraz z ustawowymi odsetkami.
W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd Pracy uznał, że notatka służbowa, na którą powoływał się pracodawca, nie może stanowić podstawy prawnej do wprowadzenia ograniczeń w zakresie wprowadzonych podwyżek wynagrodzenia, ponieważ nie stanowiła załącznika do uchwały Zarządu przyznającej podwyżkę.
Pracownik, pomimo otrzymania wypowiedzenia umowy o pracę, sumiennie i starannie wykonywał swoje obowiązki pracownicze i w związku z tym brak było podstaw do tego, by nie został objęty podwyżką wynagrodzenia. Mając to na względzie Sąd Pracy uznał, że pracownik ma prawo do podwyżki w takiej samej wysokości, w jakiej otrzymali ją inni pracownicy zatrudnieni w tym samym oddziale.
Wyrok Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Sosnowcu jest prawomocny, a pokrzywdzony pracownik otrzymał należne mu świadczenie wraz z ustawowymi odsetkami.