Wypowiedzenie umowy o pracę, w pewnych okolicznościach może zostać zaskarżone przez pracownika do sądu.
W razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy " stosownie do żądania pracownika " orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu " o przywróceniu pracownika do pracy, na poprzednich warunkach, albo o odszkodowaniu. Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące " nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem korzystającym ze szczególnej ochrony trwałości stosunku pracy, tj. m.in. członkiem zarządu zakładowej organizacji związkowej " wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy.
Członkinie WZZ "Sierpień 80" przy Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Szpitalu im. dr A. Mielęckiego w Chorzowie, reprezentowane przez pracownika Biura Prawnego WZZ "Sierpień 80", wniosły do Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Chorzowie pozwy o przywrócenie do pracy w związku z wypowiedzeniami wręczonymi przez pracodawcę w miesiącu styczniu 2003 r. Jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy pracodawca wskazał przyczyny ekonomiczne, wiążące się z koniecznością zmniejszenia stanu zatrudnienia. W uzasadnieniu pozwów powódki wskazały, iż przyczyna rozwiązania stosunku pracy nie jest dostateczna, a dobór pracowników przewidzianych do zwolnienia został dokonany wbrew ustalonym kryteriom. Ww. wskazały, iż w szpitalu w Chorzowie jest zatrudniona grupa około 180 pracowników, z którymi zawarto umowy na czas określony. Ponadto u pozwanego wykonują pracę osoby, które są zatrudnione w niepełnym wymiarze czasu pracy, jak również osoby uprawnione do skorzystania ze świadczeń emerytalno " rentowych. Na pierwszej rozprawie jedna z powódek zmieniła roszczenie pozwu domagając się zasądzenia odszkodowania w zamian za przywrócenie do pracy.
Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2003 r. Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Chorzowie przywrócił jedną z powódek do pracy w pozwanym Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Szpitalu Miejskim w Chorzowie na poprzednich warunkach pracy i płacy, zasądzając jednocześnie na jej rzecz kwotę 1.279,54 zł. brutto tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, natomiast w stosunku do drugiej z powódek, stosownie do zmienionego roszczenia pozwu, zasądził kwotę 4.117,75 zł. wraz z ustawowymi odsetkami, tytułem odszkodowania za nieuzasadnione rozwiązanie stosunku pracy. Sąd Rejonowy wskazał, iż wytypowanie powódek do zwolnienia przy uwzględnieniu kryteriów przyjętych przez pracodawcę budzi poważne zastrzeżenia. Analizując wykaz pracowników pod kątem kryterium wskazanego przez przełożonego jednej z pracownic, tj. zabezpieczenia socjalnego pracowników, Sąd stwierdził, że pracodawca pozostawił w zatrudnieniu osoby mające lepszą niż powódka sytuacje materialną. W stosunku do drugiej z pracownic Sąd również uznał, iż typowanie do zwolnienia nastąpiło wbrew wskazanym kryteriom doboru pracowników.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, iż wytypowanie powódek do zwolnienia należy uznać za nieuzasadnione i tym samym za nieuzasadnione należy uznać dokonane względem nich wypowiedzenia. Sąd zaznaczył ponadto, iż różnice pomiędzy powódkami a pozostawionymi w zatrudnieniu pracownikami w zakresie przyjętych kryteriów są zbyt duże na korzyść powódek, by uznać je za nie dające podstawy do kwestionowania w ramach art. 45 k.p. W świetle powyższych argumentów Sąd uznał roszczenia powódek za uzasadnione i na mocy art. 45 k.p. w związku z art. 47 k.p. przywrócił jedną z nich do pracy zasądzając na jej rzecz wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, natomiast na rzecz drugiej z pracownic " zgodnie z jej żądaniem " zasądził odszkodowanie we wskazanej wyżej wysokości.
