Fabryka Aparatury Pomiarowej PAFAL S.A. to do 1992 roku przedsiębiorstwo państwowe, później Jednoosobowa Spółka Skarbu Państwa. Swoje piętno zostawił tu też Kaczmarek, firma weszła w skład I Narodowego Funduszu Inwestycyjnego.
Wyniki finansowe firmy nigdy nie skłaniały do pesymizmu. Firmy, która produkuje wysoko przetworzone produkty nikt nie pogrążył w wielkich długach, nikt nie restrukturyzował, nie sprywatyzował. Nie najgorsze wyniki ekonomiczne nie przeszkadzały jednak w zwalnianiu pracowników. Na przełomie lat 80-tych i 90-tych zatrudnionych było ponad 3000 osób. Liczba ta jednak systematycznie malała.
Poważne problemy dotknęły pracowników firmy, kiedy w połowie 1997 roku nastąpiła zmiana na stanowisku Prezesa Zarządu. Odszedł Kazimierz Ogrodnik, a jego następca Jan Szymaszkiewicz zaraz na wstępie powitał związkowców informacją, że ,,odszedł ten, który dawał ludziom pieniądze". Rozpoczęły się grupowe zwolnienia. W krótkim czasie odeszło ponad 400 osób.
Rzeczywistość nijak się nie miała do obietnic składanych Załodze przed przekształceniem w spółkę akcyjną i przed wejściem do NFI. Ani z jednego, ani z drugiego Załoga nie odniosła żadnych korzyści, a tylko straty. Od 1996 roku dodatkowo pracownicy muszą wykonywać swoje obowiązki zgodnie z europejską normą ISO 9001. Ich zarobki pozostają jednak polskie.
Nowy solidarnościowy rząd zaczął dołować Załogę. Minister przeprowadził ,,czystkę", odwołując cały Zarząd. Prezesem został Stanisław Łuszcz. Udało się wynegocjować z nim porozumienie płacowe w wyniku którego płace w firmie miały wrosnąć o 12.5%. Okazało się jednak, że polityka wąsaczowskiego prezesa jest identyczna jak samego Wąsacza. Wymyślił sobie, że podwyżkę dostaną jego najbliżsi współpracownicy z dyrekcji, a Załoga nie dostanie prawie nic, poza prywatyzacją, do której firma jest przygotowywana. Dąży się do rozczłonkowania Zakładu tak, aby łatwiej było go później sprzedać, a żaden zachodni nabywca nie kupi zakładu, aby dawać w nim zatrudnienie Polakom. Każdy będzie wolał zwolnić Załogę w Polsce, aby nie musiał tego robić w kraju macierzystym.
Pracownicy nie przyglądają się biernie niszczeniu ich zakładu. Od kwietnia działający w zakładzie, dotąd samodzielnie zarejestrowany związek zawodowy stał się Komisją Zakładową WZZ ,,Sierpień 80". Zarząd zawsze miał i zawsze będzie miał przeciwnika w postaci naszego związku w kolejnych działaniach skierowanych przeciwko Załodze. Na zakładową Solidarność Załoga nie ma co liczyć, gdyż jak powiedział jej wiceprzewodniczący Wiśniewski ,,jak przyjdzie przykaz zwolnień, to Solidarność i tak nie będzie w stanie nic zrobić". Solidaruchy mają swoich przełożonych i nie będą protestowali przeciwko ludziom mianowanym przez ich ministra.
A pomysłów na zaszkodzenie Załodze nowy Prezes ma dużo. Postanowił poddać całą Załogę testom psychologicznym, po to, aby dowiedzieć się wszystkiego o wszystkich. Na drodze stanęła mu jednak tajemnica lekarska, której istnienie uświadomiła mu pani psycholog wykonująca testy. Wymyślił sobie również zwolnienie dalszych co najmniej stu pracowników. Tutaj przeszkadza mu jedynie WZZ ,,Sierpień 80". Prezes tak boi się Naszego Związku, że zabronił nam korzystania z radiowęzła. Dał nawet wypowiedzenie radcy prawnemu, i to nie byle jakiemu, bo przewodniczącemu Okręgowej Izby Adwokackiej, tylko dlatego, że podejrzewał go o zbytnią spolegliwość wobec Naszego Związku.
Wolny Związek Zawodowy ,,Sierpień 80" będzie walczył o dobro Zakładu i Załogi zawsze, niezależnie od tego kto będzie u władzy.
Obecnie WZZ ,,Sierpień 80" jest w sporze zbiorowym, elementem którego są sprawy płacowe i żądanie odstąpienia od zamiaru przeprowadzenia w firmie dalszych zwolnień.
